از زمان تأیید فیناستراید در سال ۱۹۹۷، جامعه پزشکی هنوز شاهد معرفی یک داروی تازه با مجوز رسمی سازمان غذا و داروی آمریکا برای درمان «طاسی با الگوی مردانه» نبوده است؛ با این حال، روند توسعه یک گزینه خوراکی جدید حالا به نقطهای رسیده که میتواند این انتظار طولانی را پایان دهد.
طبق گزارشها، داروی آزمایشی VDPHL01 در دومین کارآزمایی بالینی بزرگ خود نتایج امیدوارکنندهای ارائه کرده است. این دارو توانسته رشد مو را به شکل قابلتوجهی تقویت کند و همزمان، عوارض جانبی گزارششده را محدود نگه دارد. در صورت دریافت مجوز، این محصول میتواند به نخستین درمان خوراکی غیرهورمونیِ تأییدشده برای طاسی مردانه در آمریکا تبدیل شود.
شرکت داروسازی ورادرمیکس (Veradermix) دادههای مربوط به کارآزمایی فاز سوم این دارو را منتشر کرده است. مطالعه به روش تصادفی و دوسوکور طراحی شده و گروه کنترل نیز دریافتکننده دارونما بودهاند. بر اساس این بررسی، افرادی که VDPHL01 مصرف کردند در مقایسه با گروه دارونما افزایش بیشتری در رشد مو نشان دادند.
VDPHL01 در اصل مبتنی بر ماینوکسیدیل است؛ مادهای که سالها برای کاهش ریزش مو و بهبود وضعیت مو در برخی افراد استفاده میشود. ماینوکسیدیل معمولاً به صورت محلول یا فوم روی پوست سر مصرف میشود و در مواردی مانند آلوپسی آندروژنتیک میتواند مؤثر باشد.
با وجود این، ماینوکسیدیل موضعی برای همه مناسب نیست. تحریک و قرمزی پوست سر از محدودیتهای رایج آن است و مصرف روزانهی شکل موضعی برای بخشی از افراد دشوار به نظر میرسد. همچنین این ترکیب برای حیوانات خانگی، بهویژه سگها و گربهها، میتواند سمی باشد.
در سالهای اخیر، برخی متخصصان پوست استفاده از ماینوکسیدیل خوراکی با دوز پایین را نیز بررسی کردهاند؛ اما تاکنون این شکل خوراکی فقط برای درمان فشار خون مجوز رسمی داشته و استفاده آن برای ریزش مو عمدتاً خارج از موارد تأییدشده انجام میشود.
ورادرمیکس اعلام کرده VDPHL01 با تکیه بر یک فرمولاسیون آهستهرهش طراحی شده تا ماده مؤثر به تدریج در بدن آزاد شود؛ هدف از این تغییر، حفظ اثر درمانی و درعینحال کاهش احتمال بروز عوارض قلبی-عروقی عنوان شده است.
این شرکت پیشتر نیز در ماه آوریل از نتایج موفقیتآمیز یک مطالعه ترکیبی فاز دوم و سوم خبر داده بود. اکنون، این کارآزمایی تازه دومین مطالعه بزرگ و در چارچوب، اجرای کامل فاز سوم به شمار میرود.
در هر کدام از دو مطالعه بزرگ، حدود ۵۰۰ مرد مبتلا به ریزش موی خفیف تا متوسط حضور داشتند. شرکتکنندگان در سه گروه قرار گرفتند: گروه دارونما، گروه دریافت یکبار در روز VDPHL01 و گروه دریافت دو بار در روز دارو.
نتایج در مقایسه با دارونما نشان داد که وضعیت مو در گروههای درمانی به شکل چشمگیری بهتر شده است. برای نمونه، پس از شش ماه، حدود ۵۵٪ از افرادی که دارو را روزی یکبار مصرف میکردند، بر اساس یک مقیاس رایج سنجش رشد مو گزارش دادند پوشش مویشان «بهبود یافته» یا «بسیار بهتر شده» است؛ در حالیکه این رقم در گروه دارونما فقط ۱۵٪ بود. در گروهی که دارو را دو بار در روز دریافت کردند، میزان بهبود پوشش مو به ۶۸٪ رسید.
پژوهشگران همچنین افزایش قابلتوجه تعداد موهای غیرکرکی در هر دو گروه درمانی را مشاهده کردند. این موها نسبت به موهای کرکی که معمولاً نازک و کوتاه هستند ضخامت بیشتری دارند و نقش مهمی در افزایش پوشش قابلمشاهده پوست سر دارند.
از نظر ایمنی نیز دادهها امیدوارکننده بوده است. در کارآزمایی جدید، هیچ عارضه جانبی شدید و هیچ رخداد قلبی مرتبط با مصرف VDPHL01 گزارش نشده است. با این حال، تا ۹٪ از مصرفکنندگان دچار پدیدهای به نام «هیپرتریکوز» شدند؛ وضعیتی که به معنی رشد بیش از حد مو در بخشهای دیگر بدن است. در عین حال، کمتر از یک درصد از شرکتکنندگان در هر گروه درمانی به دلیل عوارض جانبی مصرف دارو را قطع کردند.
موفقیتهای ثبتشده در دو کارآزمایی بزرگ، احتمال دریافت مجوز FDA را بالاتر برده است. در صورت تأیید، VDPHL01 میتواند طی نزدیک به سه دهه گذشته به اولین درمان جدید تأییدشده برای طاسی با الگوی مردانه بدل شود و همچنین نخستین گزینه خوراکی غیرهورمونیِ دارای مجوز برای این عارضه باشد.
پس از شش ماه مصرف دارو، ۵۵ تا ۶۸ درصد از شرکتکنندگان بهبود پوشش موی سر را گزارش کردند.
ورادرمیکس در کنار این برنامهها، در حال انجام کارآزمایی فاز سوم برای بررسی اثربخشی دارو در زنان مبتلا به ریزش موی ارثی است. زمان انتشار احتمالی نتایج این مطالعه، نیمه نخست سال ۲۰۲۷ اعلام شده است.
قیمت نهایی دارو هنوز مشخص نشده، اما ورادرمیکس از مکمل رشد مو نوترافول بهعنوان یکی از معیارهای احتمالی قیمتگذاری یاد کرده است؛ مکملی که حدود ۹۰ دلار در ماه هزینه دارد.
با همه این موارد، VDPHL01 همچنان یک داروی آزمایشی است و هنوز مجوز FDA را دریافت نکرده است. همچنین، نبود عوارض قلبی مرتبط در دورههای کارآزمایی به معنای حذف کامل همه ریسکهای احتمالی در مصرف طولانیمدت یا در گروههای مختلف بیماران نیست.






